Α! Τέλεια, είχε πανσέλληνο απόψε. Άσχετα αν δεν πήρα χαμπάρι χριστό.
Τι μού 'ρθε όμως τώρα στο μυαλό!
Πόσες φορές εχουμε δώσει την υπόσχεση με το έτερον ήμισυ να πάμε σε μια παραλία ή κάπου στο Λυκαβητό να δούμε το ολόγιομο φεγγάρι?
Εγω δυο. Σίγα το πράγμα ε? Εμ έλα όμως που είναι και οι δυο απο τους πιο σημαντικούς ερωτικούς σταθμούς στη ζωή μου.
Ο πρώτος ας πούμε πέρασε και δεν κόλλησε τελικά και ο Λυκαβητός ακόμα αναρωτιέται που είμαστε εδω και 5 χρόνια και δεν έχουμε κάνει τον κόπο να πάμε. Αστο να πάει στο διάολο.
Ας σταθούμε στο δεύτερο. Φέτος το χειμώνα κάποια στιγμή -δεν θυμάμαι πότε ακριβώς- μου 'χε πει το wanna-be έτερον ήμισυ οτι να πάμε σε μια παραλία (χωρίς τη θεία τη Λία) να δούμε το φεγγαράκι και να ανοίξουμε την καρδιά μας. Συγκλονιστικό γεγονός για ενα τόσο εγωίσταρο παιδί. Απο τότε που λες εχω να του μιλήσω. Διάφοροι λόγοι, άντε και λίγος εγωισμός και πάψαμε να μιλάμε. ΟΚ το έργο το χω ξαναδεί με τον συγκεκριμένο και τελοσπάντων δεν ήταν κάτι ανησυχητικό ασ' πούμε.
Σήμερα ουσιαστικά λοιπόν αποφασίσα να του ξαναμιλήσω. Και ορκίζομαι δεν είχα ιδέα για την κωλοπανσέλληνο. Τό 'μαθα αφού γύρισα πια σπίτι αργά. Μα τέτοια σύμπτωση?
Καλά καλά ξέρω σου φαίνεται χαζοιστορία αλλά τά παιξα κατά κάποιο τρόπο.
Εσυ την είδες την πανσέλληνο απόψε?
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Αστο μωρε αστο να παει αλλωστε η καντινα στον Λυκαββητο δεν φημιζεται για το φαι της, και στην παραλια που να πας, θα γεμισει το αυτοκινητο αμους κτλ και το επομενο πρωι μετα απο μια τετοια βραδια θα πρεπει να σε βρει με την ηλεκτρικη στο χερι... Δεν καθεσαι σπιτι σου καλυτερα... (*φαινεται οτι ειμαι κι εγ στο ραφι? ε?)
Οχι τιποτα άλλο αλλά τόσοι που μαζευτίκαμε στο ράφι το βλέπω να σπάει και να σαβουρδιαζόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο.
Δημοσίευση σχολίου